Verslag van cursus onderwater biologie 2010

Als je meer interesse voor de fauna en flora hebt, kom je tot de vaststelling hoe weinig je er van afweet. Deze uitspraak heb ik al eens gehoord van bepaalde natuurgidsen.

Dit gegeven maakt ons nieuwsgierig en brengt ons automatisch richting onderzoek. Al jaren hoor je duikers na een duik in Zeeland; we hebben waarschijnlijk dit of dat gezien... meestal omdat je het dan al voor een stuk vergeten bent tijdens en na de duik. Je neemt er de documentatie bij en vervolgens begint de twijfel...is het nu dit of dat?... om er daarna maar een slag in te slaan...Niet de juiste methode dacht ik. Pas als je na verschillende duiken op eenzelfde plaats gedaan hebt, en telkens dezelfde soort tegenkomt kan je aan onderzoek beginnen denken. Maar hoe begin je eraan?

Het stond al een paar jaar op mijn verlanglijstje om eens een cursus onderwaterbiologie te volgen, zodanig dat ik wat meer inzicht kreeg in de determinatie over alles wat er maar leeft onder water in Zeeland. Toen ik de namen hoorde van docenten zoals: “Ron Offermans en Peter van Bragt”, heb ik me onmiddellijk ingeschreven. Ik wilde maar al te graag een streepje van hun kennis meepikken. Ilse was ook geïnteresseerd, maar de cursus was volzet. Op de reservelijst dan maar, want er is veel belangstelling en je moet er bij inschrijving rap bij zijn. Toen viel er blijkbaar iemand af en Ilse mocht mee . Dus wij op 11 juni met zijn tweetjes als KBK’tjes(*) richting Zeeland. Zo werden wij ingedompeld in de waterwieg van kennis, duiding, opdrachten, lezing en natuurlijk ook het duiken zelf. Hier moet een vervolg aan komen, duiken wordt een onderzoek naar soorten en gevolg binnen een biotoop. Al is Zeeland één kunstmatig rif, is er biodiversiteit en daar valt veel uit te leren. En er is nog een gegeven: “de verwondering en respect voor al wat leeft”. Het is niet nieuw, we staan er meestal niet bij stil. Ja, je mag al eens euforisch zijn als je weer iets nieuws hebt kunnen waarnemen.

Onze eerste duikopdracht was om zo veel mogelijk soorten te herkennen en ze na de duik noteren in de juiste categorie bij de juiste stam. Tot onze verbazing hebben we 35 soorten waargenomen en per stam ingedeeld. En dat enkel wat we juist tijdens één duik op die ene plaats waargenomen hadden ( ’t was wel een duikje van 70 minuten). En dit in Den Osse (Grevelingen). Sommigen beweren dat er daar niet veel te zien valt... Er zitten natuurlijk nog veel meer soorten, rekening te houden met de natuurkalender.

De volgende duikopdrachten waren in de Oosterschelde, = getijden= stroming= nog meer soorten (duikplaatsen: Levensstrijd en Burgsluis) Ik heb dan de tijd niet meer gehad om al die soorten te noteren, het zou een veelvoud zijn. We kregen ook telkens een andere opdracht. Vooral de duikplaats Burgsluis, waar het begon met een waarneming van bruinvissen. Ook is die duikplaats tegen de waterkering en je kunt daar van alles zien wat er je elders op verschillende plaatsen waarneemt. We waren pas onder en we vonden al verschillende boompjesslakken. Let wel: duik niet te ver van de kant, duik enkel bij laag water want er is veel stroming. De Cursus was heel goed georganiseerd en tot in de details verzorgd. Drie dagen zijn rap voorbij, onze Nederlandse NOB duikers waren allemaal geslaagd en kregen hun attest van onderwaterbiologie. Wij zijn lid van Nelos en moeten nog wachten want er is nog geen attesten systeem in verband met onderwaterbiologie. We kunnen besluiten dat het weekend zeer leerrijk is, met dank aan de Biologische werkgroep. Ik had een super gemotiveerde buddy Ilse. Je hoort nog van ons. En onder ons: “mag ik deze “slow-dive” van u”. (*)